Agnieszka-Marek-266

ŚLUB HUMANISTYCZNY

Aby dobrze zrozumieć, czym jest ślub humanistyczny należy pospieszyć z wyjaśnieniem pochodzenia takiej nazwy. Otóż, dla niektórych osób niezmierne znaczenie mają humanistyczne systemy wartości, które opierają się na racjonalnym myśleniu. Teoria humanizmu wiąże się z optymizmem, ze szczęściem, godnością i swobodnym rozwojem człowieka. Humaniści wykluczają egoizm, a bardzo wysoko stawiają braterstwo i solidarność. Wiele osób mylnie wiąże ideę humanizmu z ateizmem. W tym przypadku zdecydowanie bardziej pasuje pojęcie ignostycyzmu, by zrozumieć, że teoria humanizmu właściwie nie podejmuje tematu istnienia, czy nieistnienia bogów.

Jak wygląda w takim razie ślub humanistyczny? Właściwie niełatwo jest to opisać ze względu, że każdy ślub humanistyczny jest inny, wyjątkowy na swój sposób. I to jest w nich piękne. Przy takich ceremoniach poszukuje się głębi i nieszablonowości, nie powiela się schematów. Z pewnością są bardziej spersonalizowane, budzą większe emocje. Ślub humanistyczny jest idealny dla par, które pragną czegoś więcej niż daje Urząd Stanu Cywilnego lub Kościół. Które marzą o ślubie w niecodziennych miejscach, takich jak wysokie góry, plaża, kino, las, park etc. Możliwości są właściwie nieograniczone. To, co ma największe znaczenie dla Pary Młodej, są własne słowa przysięgi, płynące prosto z serca. Mogą być napisane przez nich osobiście, lub może w tym pomóc celebrans.

CELEBRANS, CZYLI OSOBA, KTÓRA…

…prowadzi uroczystość zawarcia małżeństwa. Co ważne, humaniści, czy mistrzowie ceremonii, potrafią mówić w kilku językach i nie stanowi dla nich problemu poprowadzenie ceremonii przy parze mieszanej lub zagranicznej (albo przy zagranicznych gościach). Jak wspomniano wyżej, zazwyczaj pomagają w napisaniu wyjątkowej przysięgi, czy opracowaniu scenariusza ceremonii. Pomogą w stworzeniu atmosfery majestatycznej, lub przeciwnie, niesamowicie humorystycznej.

DLA KOGO?

Z pewnością dla par poszukujących nieszablonowości, dla których zawarcie małżeństwa jest czymś więcej niż powtórzeniem znanej wszystkim formułki. Dla par, które pragną, przykładowo, wziąć ślub w miejscu, gdzie się poznali, a nie jest to akceptowalne przez Księdza, czy Urząd Stanu Cywilnego. Ale również jest dla Par nieco szalonych, gdzie Panna Młoda chce włożyć kolorową sukienkę, a Pan Młody krótkie spodenki. Ślub humanistyczny można również zorganizować w taki sposób, by wyglądał jak tradycyjny ślub cywilny. To świetna opcja kiedy rodzina Pary Młodej nie godzi się na jakiekolwiek odstępstwa od tradycji. Wówczas taki ślub jest małą tajemnicą Pary Młodej. Wiele osób podchodzi sceptycznie do takiej formy zaślubin, jednak Ci, którzy mieli okazję uczestniczyć w ceremonii humanistycznej jednogłośnie potwierdzają, że jest o wiele bardziej podniosła i wyjątkowa niż zwykła ceremonia w Kościele, czy w USC.

Dobra wiadomość dla Par homoseksualnych, ponieważ śluby humanistyczne są jak najbardziej dla nich. Dla kogo jeszcze? Z pewnością dla Par niepowiązanych z żadną religią, a równocześnie pragnących czegoś więcej niż oferuje im Urząd Stanu Cywilnego.

OGRANICZENIA

Wydawać by się mogło, że nie ma żadnych przeciwwskazań przy ślubach humanistycznych. A jednak istnieje kilka zakazów. Najważniejsze z nich przedstawione są poniżej:

  • niemożliwe jest zawarcie małżeństwa przez osobę, która nie ma ukończonych lat osiemnastu (istnieje wyjątek pozwalający na ślub osobie, która ukończyła szesnaście lat, posiada zgodę opiekunów prawnych, a okoliczności potwierdzają zgodność małżeństwa z dobrem założenia rodziny),

  • niemożliwe jest zawarcie małżeństwa przez osobę ubezwłasnowolnioną całkowicie, dotkniętą chorobą psychiczną czy niedorozwojem umysłowym,

  • niemożliwe jest zawarcie małżeństwa przez krewnych, rodzeństwo, czy przez osoby pozostające obecnie w związku małżeńskim.

STATUS PRAWNY

Zawarcie ślubu humanistycznego nie ma konsekwencji prawnych. Osoby, które pragną zalegalizować swój związek, muszą udać się do Urzędu Stanu Cywilnego. Obecnie ślub ten traktowany jest jako ceremonia przejścia, stanowiąca wydarzenie społeczne i wspólnotowe. Jednakże mistrzowie ceremonii wydają akt ślubu humanistycznego. Wszystkim parom, które nie mogą zawrzeć ślubu cywilnego humaniści oferują również pomoc doświadczonego prawnika w przygotowaniu umowy partnerskiej w celu ułatwienia wspólnego życia. W niektórych krajach, takich jak Norwegia, USA, czy Szkocja śluby humanistyczne posiadają moc prawną.

Ktoś może zapytać: Dobrze, jest para, która zawarła ślub humanistyczny, ale co jeśli urodzi im się dziecko? Na to również jest rozwiązanie. Jeśli faktycznie istnieje małżeństwo humanistyczne, które z różnych powodów nie chce lub nie może tradycyjnie ochrzcić swojego dziecka, a mimo to pragnie uczcić moment pojawienia się nowego członka rodziny w ich życiu, niebywałym rozwiązaniem jest CEREMONIA POWITANIA.

Nazywana jest również ceremonią nadania imienia lub dedykacji. Na uroczystość składa się nadanie imienia (wraz z uzasadnieniem), wybór Życiowych Opiekunów, których zadaniem jest wspieranie rodziców w wychowaniu, a także przejęcie odpowiedzialności za opiekę nad dzieckiem w razie nieprzewidzianych okoliczności. Uroczystość jest bardziej podniosła i emocjonalna, jeśli rodzice zachowają w tajemnicy imię dziecka aż do ceremonii powitania. To coraz bardziej popularny akt na całym świecie.